رفتار انسان با همنوع...
راشي در شروع اين پاراشا، پاسوق فوق را چنين توضيح مي دهد: بطور كلي هر گاه كه در تورا مطلبي با كلمه "אֵלֶּה ؛ اينها هستند" آغاز گردد، به معناي آن است كه بحث جديدي شروع مي شود كه با موضوع هاي قبلي متفاوت است. اما هر گاه مطلبي با عبارت "וְאֵלֶּה ؛ و اينها هستند" آغاز گردد، نشانگر آنست كه اين موضوع نيز دنباله مطلب گذشته مي باشد و با آن كاملاً مرتبط است. بنابراين شروع اين پاراشا نيز با عبارت "וְאֵלֶּה ؛ و اينها هستند" بر پيوستگي مطالب اين پاراشا با پاراشاي ماقبل آن دلالت دارد. در پاراشاي گذشته (ييترُو)، حد.اوند ده فرمان اساسي تورا را در پاي كوه سينا ابلاغ فرمود. تعدادي از آن فرمان ها بطور مستقيم در ارتباط با حد.اوند بودند، مانند؛ منع بت پرستي يا رعايت قوانين شبات و يا بطور ضمني به رابطه انسان و حد.اوند مربوط مي شدند و سرپيچي از آنها همانند بي احترامي به كلام حد .ا تلقي مي گرديد، مانند؛ احترام والدين و يا منع دزدي. از سوي ديگر در پاراشاي ميشپاطيم، احكام اجتماعي و چگونگي برخورد با جرائمي همچون دزدي، خيانت در امانت، آسيب رساندن به همنوعان، بي توجهي به سلامت و امنيت ديگران كه بطور كلي به برخورد ميان انسانها مرتبط هستند مورد بحث قرار می گیرند. در این حال ممکن است عده ای تصور کنند که توجه اصلی حد.اوند در مورد انسان ها تنها به فرايض الهي معطوف مي شود و برخوردهاي اجتماعي ما بين افراد اهميت ويژه اي در بارگاه پرودگار نخواهد داشت. به همين جهت است كه تورا اين احكام اجتماعي را به پاراشاي ييترو متصل نموده و ارزش احترام به حقوق همنوعان را معادل اجراي ده فرمان اساسي تورا مي شمارد.
يكي از حخاميم به نام ربي سيمحا بونيم اين پاسوق را بطور لغوي اينچنين تعبير مي كند:"וְאֵלֶּה הַמִּשְׁפָּטִים אֲשֶׁר תָּשִׂים לִפְנֵיהֶם ؛ و اين ها قوانيني هستند كه قبل از آنها قرار خواهي داد".
او مي فرمايد كه منظور حد.اوند از عبارت "לִפְנֵיהֶם ، قبل از آنها ؛ قبل از ده فرمان ا لهي است." به اين معنا كه رعايت رفتار محترمانه و قانونمند با همنوعان بر فرمانهاي مرتبط با حد.اوند ارجحیت نیز دارد. در اين رابطه در کتاب وييقرا رَبا آمده است:
"דרך ארץ קדמה לתורה ؛ رفتار توأم با ادب و احترام با مردم، بر فرمانهاي تورا تقدم دارد"
بديهي است كه اين گفته، دليلي بر كمرنگ دانستن ارزشهاي ديني نخواهد بود، بلكه بر رعايت قوانين ديني همراه با حفظ احترام افراد تاكيد مي نمايد.
با دقت در متن پاسوق مورد بحث و توجه به توضيحات راشي، مشاهده مي شود كه حد.اوند به مشه ربنو فرمان نمي دهد كه "اين قوانين را به آنها آموزش بده" بلكه مي فرمايد "תָּשִׂים לִפְנֵיהֶם ؛ در برابر آنها قرار بده". در حقيقت حد.اوند چگونگي مواجهه انسانها با دين الهي را نمايان مي سازد. هيچ فرد آگاه و موحدي كه با مقدمات حد.اشناسي آشنا شده باشد نمي تواند در توجيه كوتاهي هاي خود در اجراي فرايض ديني ادعا كند كه: كسي به من اين قوانين را آموزش نداده است! اين گفتار مانند فرد فقيري است كه در نهايت گرسنگي در كنار سفره مفصلي نشسته است و شكايت دارد كه: چرا كسي نيست كه به من غذا بخوراند! حد.اوند نيز در اين پاسوق هشدار مي دهد كه؛ احكام الهي در برابر انسانها همانند سفره گسترده و مرتب شده اي در برابر آنان قرار دارد و آنها خود موظفند كه از اين خوان گسترده به قدر توان، توشه بردارند. مسلما كساني كه در انجام اين وظيفه تعلل كنند، در روز حسابرسي هيچ عذري در برابر خالق جهان نخواهند داشت.
این مطلب را به اشتراک بگذارید
